Gdy spojrzysz w Jej oczy
Spotkasz niezwykłą
Jej duszy głębię
Poczujesz całym sobą
Jak jest Ci bliska
Chociaż patrzysz w Jej oczy
Dziś pierwszy raz
Ona była w Twym sercu
Na długo jeszcze
Przed spotkaniem tym
Masz ochotę utulić Ją
Całym sobą znów
Pieścić i doprowadzać
Do głębokiego szaleństwa
Tak czujesz się jak szaleniec
Bo przecież nie znasz tej kobiety
A jednak porusza Cię do głębi
Lecz uwierz mi na słowo
To nie szaleństwo
Przez Twoje serce przemawia
To pamięć duszy
I pamięć komórkowa ciała
Ona była już Twoja
Nie jeden raz
Więc nie krępuj się
By wziąć ją znowu
W ramiona swe
Utul, ukochaj
Ciesz się z każdej
Sekundy spędzonej razem
Rozkoszuj się chwilą
Tak jakby miała
Nawet zaraz minąć…

Tekst: Edyta Tyborowska-Szymala